เธอ … คงเป็นเพียงแค่คนที่ผ่านเข้ามา และผ่านเลยไป

เธอ … เคยเป็นคนที่ทำให้จิตใจฉันสั่นคลอน และหวั่นไหว

เพียงเพราะช่วงเวลาที่เธอก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉัน

ฉัน … อาจกำลังต้องการหลักยึดให้จิตใจที่เอนเอียง

ฉัน … อาจกำลังมองหาความเป็นจริงที่ฉันอยากได้

เพียงเพื่อให้หัวใจเคยเหนื่อยอ่อนได้ฟื้นคืน

นับจากวันที่เธอได้ก้าวเข้ามา

ตราบจนวันที่เธอก้าวออกไป

ฉันจึงได้พบคำตอบ ว่า มันใช่

เพราะ...............................................................................

เธอ … แค่แวะเวียนเข้ามาชั่วคราว เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ฉันโหยหามาเนิ่นนาน

เธอ … แค่ผ่านเข้ามาเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่ทิ้งความทรงจำกับฉันไว้มากมาย

เธอ … พร้อมเสมอที่จะเดินก้าวจากไปด้วยหัวใจที่แข็ง ด้าน และเย็นชา

เพราะ..............................................................

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ดื่มด่ำกับความรักที่โหยหา

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ยึดหลักปักฐานใจให้คงมั่น

ยังไม่ทันที่หัวใจอันอ่อนแรงของฉันจะแกร่งขึ้นมาได้

เธอ ก็รีบเร่งก้าวออกไปอย่างไม่มีแม้เยื่อใยและสัมพันธ์

เจ็บไหม …..

….... ฉันเจ็บ

เจ็บไหม …..

….... ฉันเจ็บ

ต่อให้ถามตัวเองต่ออีกกี่ครั้งครา

คำตอบที่ได้กลับมา ก็คือ เจ็บ และ เจ็บ

เพียงเส้นด้ายบางๆ ของความผูกพันที่เธอเคยหยิบยื่น

เข็มแห่งความจริงใจที่เธอเคยส่งมอบ

ฝีเข็มและรอยด้ายแห่งความอบอุ่นที่เธอเคยเย็บซ่อมหัวใจที่เคยแตกร้าว

ที่สุดแล้ว

ด้ายบางๆ เส้นนั้น ก็บาดใจฉันจนแผลลึก และลึกลงไปอีก

เข็มเล็กๆ เล่มนั้น ก็ทิ่ม แทง ใจฉัน จนเลือดซึม และซึม จน.....ซึม

ฝีเข็มและรอยด้ายนั้น กระหน่ำการทิ่มแทง และการบาดคม ซ้ำแล้วซ้ำอีก

ซ้ำแล้ว … ซ้ำอีก

และแล้ว …

… มันก็กลายเป็นพันธนาการที่ค้าง และคาอยู่ที่ใจฉัน

เมื่อไร … ที่เธอ ดึงเข็มเล่มนั้นออก

เมื่อนั้น … เลือดใจฉันก็คงพุ่งกระเซ็น

เมื่อไร … ที่เธอ ดึงด้ายเส้นนั้นออก

เมื่อนั้น … บาดแผลหัวใจฉันก็คงร้าวลึกจนแทบฉีกขาด

เมื่อไร … ที่เธอ ถอนฝีเข็มที่เคยเย็บ

เมื่อนั้น … ทั้งก้อนหัวใจฉัน ก็คงเป็นรูพรุน

เมื่อไร … ที่เธอ ปาดเก็บรอยด้ายที่เคยรัดรึง

เมื่อนั้น … ความเจ็บปวด ก็ยิ่งตรึงแน่นทวีคูณ

ร่ำร้องไป

ก็คงได้แค่ … ร่ำร้อง

รังแต่จะยิ่งเพิ่มความเหนื่อยล้าและอ่อนเพลียมากขึ้น

เจ็บปวดจากบาดแผลหัวใจแล้ว

ยังต้องเหนื่อยเพลียเพราะร้องไห้อีก …............. หรือ

พอเถอะ …...................

พอเถอะ

หยุดทุกความเจ็บปวด …...............

หยุดทุกความร้าวรวด

เก็บ … ความเจ็บนี้ไว้เป็นความทรงจำ

เก็บ … ความประทับใจชื่นหวานเคยดื่มด่ำ

ที่ครั้งหนึ่ง เคยได้รับการเย็บและสานหัวใจที่ฉีกขาดมานาน จากเธอ

และครั้งหนึ่ง เคยได้รับความอบอุ่นจากเธอมากมาย

ทิ้ง … ความเจ็บปวดที่ตอกย้ำความเจ็บ

ทิ้ง … ความหลังที่ขมขื่น เคยฝืนสุข

ที่ครั้งหนึ่ง เคยบั่นทอนกำลังใจในการหายใจเฮือกต่อไป

และครั้งหนึ่ง เคยเจ็บช้ำ จนแทบไม่อยากอยู่ดูโลกอีก

ขอบคุณนะ … ที่ครั้งหนึ่ง เคยรักกัน

ขอบคุณ ที่ครั้งหนึ่ง เคยดูแล

ขอบคุณ ที่ครั้งหนึ่ง เคยใส่ใจ

ขอบคุณ ที่ครั้งหนึ่ง เคยต่อชีวิตให้

ขอบคุณ มากมาย จากหัวใจ

และขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ